|
Αφιερώματα και Συλλογές Γνωμικών |
|
Επιλεγμένο Θέμα :Επιλογές Ελληνικών Παροιμιών
- Όπου δεις πολλήν αγάπη, βλέπε και μεγάλη αμάχη. (Οι … στενές
επαφές, στο τέλος φέρνουν τσακωμούς).
- Ανάρια – ανάρια το φιλί, για νάχει νοστιμάδα.
- Το κάστανο θέλει κρασί και το καρύδι μέλι. (Ταίριασμα)
- Αγάπαγε η Μάρω το χορό και βρήκε άνδρα χορευτή. (Για τα ταιριαστά
ζευγάρια)
- Της αγάπης το βοτάνι κάθε τόπος δεν το κάνει
- Για σένα μαυρομάτα μου έβγαλα εγώ τα μάτια μου. [Παροιμία απο την Μάνη]
- Μάτια που δεν βλέπονται, γρήγορα λησμονιούνται.
- Ο έρως χρόνια δεν κοιτά.
- Κοντακιανός λογαριασμός, παντοτινή αγάπη.
- Αγάπη δίχως πείσματα, φαΐ δίχως νοστιμάδα.
- Έχει δαγκώσει τη λαμαρίνα.
- Πονάει το δοντάκι.
- Όποιος χάνει στα χαρτιά, κερδίζει στην αγάπη.
| Παροιμίες για την Αλήθεια και το Ψέμα |
- Αλήθεια χωρίς ψέματα, φαΐ χωρίς αλάτι
- Ο χορτάτος τον πεινασμένο δεν τον πιστεύει.
- Το ψέμα έχει κοντά ποδάρια.
- Ο ψεύτης και ο κλέφτης τον πρώτο χρόνο χαίρονται.
- Από μικρό κι από τρελό μαθαίνεις την αλήθεια
- Γλώσσα λανθάνουσα τ' αληθή λέγει.
- Η γλώσσ’ αμαρτάνουσα, τ’ αληθή λέγει
- Το ψέμα είναι το αλάτι της αλήθειας
- Από μικρό και από τρελό μαθαίνεις την αλήθεια.
- Η αλήθεια και οι ακτίνες του ηλίου δεν λερώνονται.
| Παροιμίες για την Μοίρα και την Τύχη |
- Άλλα πασχίζει ο άνθρωπος κι άλλα φέρνει η μοίρα
- Αν έχεις τύχη διάβαινε και ριζικό περπάθιε, κι αν είσαι κακορίζικο, κάτσε μην τυραννάσαι
- Αν μ’ αγαπά η μάνα μου, της μοίρας μου έχω χάρη
- Αν μ’ αγαπάει η μάνα μου, της μοίρας μου είν’ κι εκείνο
- Η μοίρα κάνει τα προικιά, το ριζικό τα κάλλη
- Κακό κισμέτ, κακιά ζωή, γοργά γερνάνε το παιδί
- Κουλούρι μ’ όπου μέλλεσαι κι όχι όπου μελετάσαι
- Μην κοιτάς το στραβό μου, κοίταξε το ριζικό μου
- Ο γιός του σιδερά, αργά ή γρήγορα θα καεί
- Ό,τι γράφει δεν ξεγράφει
- Ό,τι η μοίρα διορίσει δεν είν’ τρόπος να γυρίσει
- Ό,τι μέλλει δεν ξεμέλλει
- Όποιου του μέλλει να πνιγεί, ποτέ του δεν πεθαίνει
- Οπού του μέλλει να πνιγεί, από πνιγμό πηγαίνει
- Όπου φτωχός κι η μοίρα του
- Ό,τι εγράφη δεν ξεγράφει
- Ό,τι είναι γραμμένο στο μέτωπο, το μάτι θα το δει
- Ό,τι είναι να γίνει δεν μπορεί παρά να γίνει
- Πέτρος και Παύλος το ’πανε κι οι δώδεκα Αποστόλοι, τα γράφ’ η Μοίρα στο χαρτί, πελέκι δεν τα κόβει
- Που γραψ’ ο Θεός ξεβράκωτο, ποτέ βρακί δε βάζει
- Πρώτη η μοίρα του ανόητου, δεύτερη του παλαβού
- Ό,τι γράφει η μοίρα μελανό, ο ήλιος δεν τ’ ασπρίζει
- Ό,τι γράφει η μοίρα, δεν ξεγράφει η χείρα
- Σαν θέλει η μοίρα μυλωνάς, γίνεται και δεσπότης
- Στη θάλασσα πηγαίνουν τα ποτάμια κι οι άνθρωποι κατά τη μοίρα τους
- Στραβά δόντια, ίσια μοίρα
- Τα ’χει η μοίρα μου γραμμένα, δεν παρέρχεται κανένα
- Τα όσα έχει η μοίρα στο χαρτί, πελέκι δεν τα κόβει
- Το κισιμέτι δε βουλά, τ’ ασήμι δε σκουριαίνει, κι ό,τι ’ν’ απ’ το Θεό γραφτό, οπίσω δε γιαγέρνει
- Του κακορίζικου η μοίρα, κακή βουλή του βάζει
- Τσακίσου, καρύδι, να βρεις τη μοίρα σου
- Βρέχει ο Θεός και φταίνε οι μήνες
- Βρήκε στρωμένο τραπέζι
- Βρήκε του πουλιού το γάλα
- Γίδα που τρέχει στον γκρεμό, ποτέ δεν έχει σκοτωμό
- Γλίτωσε από του χάρου τα δόντια
- Γυναίκα και χειμωνιάτικο η τύχη το διαλέγει
- Δεν έχει στον ήλιο μοίρα
- Άν έχεις τύχη διάβαινε και ριζικό περπάθιε, κι αν είσαι κακορίζικο, κάτσε μην τυραννάσαι
- Αν μ’ αγαπά η μάνα μου, της μοίρας μου έχω χάρη
- Όποιου του μέλλει να πνιγεί, δεν πάει από κρεμάλα.
- Ο Θεός άλλους έπλασε και άλλους έκλασε.
- Κάθε ημέρα δεν είναι τ' Αϊ Γιαννιού.
- Να 'χα πουτάνας ριζικό και ακαμάτρας μοίρα.
- Στην τσακισμένη βάρκα κάθε άνεμος είναι φουρτούνα
- Στον ατζαμή λαχαίνει το ζάρι
- Της τύχης τα γραφόμενα κανείς δεν τα γνωρίζει, μόνον ο Παντοδύναμος, π’ αστράφτει και χιονίζει
- Τι ωραία που χορεύει κανείς, όταν του τραγουδά η τύχη
- Το γυαλί κι η τύχη εύκολα τσακίζονται
- Φουρνίζει κεραμίδια και ξεφουρνίζει ψωμιά
- Φτηνά τη γλύτωσες
- Χαρά σ’ εκείνο το κακό, που θα ’ρθει μοναχό του
- Χρυσάφι πιάνεις, χώμα γίνεται
- Το καλό το σύκο το τρώει η κουρούνα.
- Αυτός κοιμάται κι η τύχη του δουλεύει.
- Όποια κι αν είναι η τύχη σου, δέξου την με γέλιο
- Άλλα λέει ο Αρβανίτης κι άλλα λέει ο ταμπουράς του
- Άλλα λογαριάζει κανείς κι άλλα τον βρίσκουνε
- Άλλα πασχίζει ο άνθρωπος και άλλα φέρνει η μοίρα
- Άλλοι κλαίνε κι άλλοι γελούν
- Άλλοι πέφτουν κι άλλοι σηκώνονται
- Αλλοί που το ’χει η κούτρα του να κατεβάζει ψείρες (Δηλαδή εκείνος που έχει γεννηθεί άτυχος, αδέξιος, ανίκανος, βγαίνει σε κάθε περίπτωση ζημιωμένος, λόγω της ατυχίας του, της αδεξιότητάς του ή της ανικανότητάς του)
- Αν έχει μέρες της στεριάς, έχει και του πελάου
- Αν έχεις τύχη διάβαινε και ριζικό περπάτει κι αν είσαι και κακότυχος στον τόσο σου σταμάτα
- Αν σου τρέχει τρέχα, αλλιώς μην ξεποδαριάζεσαι
- Απέκτησε σιτάρι και δεν έχει πού να το βάλει
- Από τα σπάργανα ορφανή κι από στεφάνι χήρα
- Ατυχία πάει να πνιγεί, στερεύουν τα πηγάδια
- Αυτού που τρέχουν τ’ άλογα, τρέχουν και τα γαϊδούρια
- Αφέντης μου είν’ ο ανήφορος, κακοστρατιά η κυρά μου
- Εγώ κακά χερόβολα και σύ κακά δεμάτια
- Εδώ σε θέλω κάβουρα, πώς τα πηδάς τα κάρβουνα
- Είχε τύχη βουνό
- Άλλοι σκάφτουν και τρυγούν κι άλλοι πίνουν και μεθούν
- Άλλοι φταίνε κι άλλοι πεθαίνουν
- Άλλος σκάφτει και κλαδεύει κι άλλος πίνει και μεθάει
- Όσα πάνε-όσα έρθουνε
- Άλλος τον λούζει κι άλλος τον χτενίζει
- Αλλού φωτίζει κι αλλού κοστίζει
- Εκεί που δεν είναι τα δόντια, λείπουν τα παξιμάδια
- Έτρεχε να μη βραχεί κι έπεσε στο ποτάμι
- Έχει ο καιρός γυρίσματα
- Η μάνα γεννά κι η τύχη μοιράζει
- Η τύχη πολύ συχνά δίνει καρύδια σ’ αυτούς που δεν έχουν πια δόντια
- Ήθελε ο φτωχός να παντρευτεί και νύχτα δεν βρέθηκε
- Ήτανε η τύχη του μες στο κούφιο το καρύδι
- Θέλει ν’ ανθίσει το δεντρί, μα ο πάγος δεν τ’ αφήνει
- Θέλησε ο Εβραίος να καβαλικέψει κι έλαχέ του Σάββατο
- Και στη βρύση νερό δε βρίσκει
- Και στη θάλασσα να πάει, κι εκείνη θα φυράνει
- Και στην θάλασσα άμμο δε βρίσκεις
- Καινούργια μέρα, καινούργια τύχη
- Κάλιο οι καλορίζικοι, παρά οι αντρειωμένοι
- Κάλλιο λίγο ριζικό, παρά περίσσια γνώση
- Μην τηράς τα στραβά μου πόδια, αλλά την τύχη μου την ίσια
- Καλό το σπίτι, μα στραβό το τζάκι
- Κοιμήθηκε φτωχός και ξύπνησε πλούσιος
- Κουβέντιαζε με την τύχη του
- Η τύχη και το γυαλί δεν κρατάει πολύ
- Κουλούρι μου όπου μέλλεσαι κι όχι όπου μελετάσαι
- Μαζί με τα ξερά, καίγονται και τα χλωρά
- Μην απελπίζεις άνθρωπο με τη δική σου γνώση, γιατί δεν ξέρει ο Θεός τι έχει να σου δώσει
- Μια ζέστη, μια κρύο
- Ο άτυχος πέφτει με τη ράχη και σπάζει τη μύτη του
- Η τύχη ανταμώνει τους κοντούς, μ’ αυτοί δεν την τσακώνουν
- Η τύχη ευνοεί τους γενναίους και τους τρελούς
- Ο άτυχος, λέει, και στα ρόδα να πέσει, σπάζει τη μύτη του
- Ό,τι έβρεξε, ας κατεβάσει
- Οι ακαμάτρες κι οι τρελές, έχουν τις τύχες τις καλές
- Όποιος γεννιέται μελανός, ποτέ του δεν ασπρίζει
- Όποιος δε γελάσει το πρωί, ούτε το μεσημέρι γελάει
- Όποιος έχει τύχη, γεννάνε και τα κοκόρια του
- Όποιος πνίγεται στην πρώτη βουτηξιά, πάντα πνιγμένος θα ’ναι
- Όπου έχει τύχη, γεννά κι ο πετεινός
- Όπου πονεί το δόντι, εκεί χτυπά η γλώσσα
- Όσα φέρνει η ώρα, δεν τα φέρνει ο χρόνος
- Όταν αναποδογυρίσει το αμάξι, όλοι δίνουν συμβουλές
- Όταν η τύχη δεν βοηθά, η γνώση δεν αξίζει
- Όταν η τύχη σε βοηθά, η γνώση δεν αξίζει
- Όταν πέσει το δέντρο, καθένας το κλαρίζει
- Όταν το καράβι βουλιάζει, τα ποντίκια το εγκαταλείπουν
- Πολλές φορές πάει η στάμνα για νερό, αλλά κάποτε θα σπάσει
- Πού πας, κακή τύχη; Στου πολυτεχνίτη το σπίτι
- Σαν δε σου τρέχει, καβαλάρη, τι χτυπάς το άλογο;
- Σαν δεν έχεις μοίρα, τι ζητάς τη λύρα
- Σαν δεν σου τρέχει, καβαλάρη, τι χτυπάς το άλογό σου;
- Σαν σου ’ρθει ένα κακό, περίμενε και άλλο
- Του τεμπέλη το καρβέλι είναι διπλό. (Πολλές φορές ο τεμπέλης έχει
σπουδαία τύχη)
- Γυναίκα και καρπούζι, η τύχη τα διαλέγει.
- Ανύπαντρος σαν παντρευτεί δεν πρέπει να χορεύει, μόνο σακί στον ώμο του κριθάρι να μαζεύει.
- Ανύπαντρος προξενητής για πάρτη του γυρεύει.
- Σαν θέλει η νύφη κι ο γαμπρός, τύφλα να ’χει ο πεθερός.
- Έκλασε η νύφη, σχόλασε ο γάμος.
- Τραβάτε με κι ας κλαίω.
- Η΄ μικρός – μικρός παντρέψου ή μικρός καλογερέψου.
- Άμα δεν ταιριάζανε δε θα συμπεθεριάζανε.
- Με το ζόρι παντρειά δε γίνεται.
- Παπούτσι απ’ τον τόπο σου κι ας είναι μπαλωμένο.
- Στο τέλος ξυρίζουν το γαμπρό.
- Τους ακάλεστους (στο γάμο) τους μουτζουρώνουν.
- Κουμπάρε τίμα τον παπά κι εσύ παπά έχε γνώση.
- Κι η μικρή νύφη τούμπανα θέλει.
- Σα λείπεις απ’ το γάμο σου, άλλος γλεντά τη νύφη.
- Όλη η βδομάδα του γαμπρού και η Κυριακή της νύφης.
- Γιος ο γαμπρός δε γίνεται κι η νύφη θυγατέρα.
- Αγαπά ο κάπελας το μεθυσμένο, μα γαμπρό δεν τον κάν'.
- Τη γυναίκα σου χτυπάς, το σπιτάκι σου χαλάς.
- Ο γάμος προσδιάβαινε κι η γριά ξεροχτενιζόταν.
- Από το γάμο έρχομαι και μα την πείνα που 'χω.
- Η νύφη όντας θα γεννηθεί της πεθεράς θα μοιάσει.
| Παροιμίες για την Φτώχεια |
- Βρακί δεν έχει ο κώλος μας, γαρίφαλο στ' αυτί μας.
- Η φτήνια τρώει τον παρά.
- Η φτώχεια θέλει καλοπέραση.
- Η τεμπελιά είν' αδερφή της φτώχειας.
- Η φτώχεια θέλει καλοπέραση κι πουτανιά φτιασίδι, το ψάρι θέλει υπομονή και το μουνί κυνήγι.
- Ποτέ μη δώσεις στο φτωχό πόρτα και παραθύρι και πάπλωμα να σκεπαστεί, μη σηκωθεί και φύγει.
- Τον μουρλό και το φτωχό ξένες έννοιες τον τρώνε.
- Το φτωχό και το χωριάτη, ξένοι πόνοι τον γερνάνε.
- Όπου φτωχός κι η μοίρα του.
- Αργεί ο Θεός και σκάει ο φτωχός.
- Του φτωχού το εύρημα, ή καρφί ή πέταλο.
- Νηστεύει ο δούλος του Θεού, γιατί δεν έχει να φάει.
- Ψωμί δεν έχουμε, τυρί ζητάμε.
- Έχει ο σάκος άλευρα; Χριστός Ανέστη. Δεν έχει; θάνατον πατήσας.
- Αν οι πλούσιοι μπορούσαν να προσλάβουν κάποιον να πεθάνει
- Η φτώχεια φέρνει γκρίνια.
- Φτωχό τ' αρνί, πλατιά ουρά.
- Ζει με το φακόσπυρο
- Ας πηδάμε κι ας γελάμε για να λεν πως δεν πεινάμε.
- Η τεμπελιά είν' αδερφή της φτώχειας.
- Έκατσε η δουλειά στην πόρτα και κυνήγησε τη φτώχεια.
- Η φτώχεια τέχνες μάθαινε κι' η αρχοντιά καμάρι.
- Από το γάμο έρχομαι και μα την πείνα που 'χω.
- Του φτωχού το εύρημα, ή καρφί ή πέταλο.
- Η φτώχεια τέχνες μάθαινε κι' η αρχοντιά καμάρι.
- Θέλεις το φτωχό να σκάσεις: Πες του λίρες να σ' αλλάξει.
- Φτωχός άγιος, δοξολογία δεν έχει.
- Όταν η φτώχεια μπαίνει απ` την πόρτα, ο έρωτας φεύγει απ` το παράθυρο
- Το ψωμί της ξενιτιάς είναι πικρό
- Ο Θεός φτωχούς κάνει, άμοιρους δεν κάνει. (Όλοι έχουν την τύχη
τους)
- Ο Θεός φτωχούς κάνει, άμοιρους δεν κάνει. (Όλοι έχουν την τύχη
τους)
- Για το τζάμπα χάνομαι για το βερεσέ πεθαίνω.
- Η πείνα κάστρα πολεμά και κάστρα παραδίνει.
- Του κυνηγού και του ψαρά το πιάτο,δέκα φορές είν' αδειανό και μια φορά γεμάτο.
- Ο πεινασμένος γάιδαρος, ξυλιές δε λογαριάζει.
- Ο πεινασμένος καρβέλια ονειρεύεται.
- Φάτε μάτια ψάρια και κοιλιά περίδρομο.
- Φάε κουμπάρε ελιές, καλό είν' και το χαβιάρι.
- Ας με λένε Βοϊβοντίνα κι ας ψοφώ από την πείνα.
- Νηστικό αρκούδι δε χορεύει.
- Μία κοιλιά, καλή κοιλιά, κρατάει πέντε ημέρες.
Αγγλικά Γράμματα:
| A | | B | | C | | D | | E | | F | | G | | H | | I | | J | | K | | L | | M | | N | | O | | P | | Q | | R | | S | | T | | U | | V | | W | | X | | Y | | Z |
Ελληνικά Γράμματα:
| Α | | Β | | Γ | | Δ | | Ε | | Ζ | | Η | | Θ | | Ι | | Κ | | Λ | | Μ | | Ν | | Ξ | | Ο | | Π | | Ρ | | Σ | | Τ | | Υ | | Φ | | Χ | | Ψ | | Ω |
Θέματα :
| Α | | Β | | Γ | | Δ | | Ε | | Ζ | | Η | | Θ | | Ι | | Κ | | Λ | | Μ | | Ν | | Ξ | | Ο | | Π | | Ρ | | Σ | | Τ | | Υ | | Φ | | Χ | | Ψ | | Ω | |